โมเดลธุรกิจของร้านหนังสือมหาวิทยาลัยแบบดั้งเดิมกำลังเปลี่ยนแปลงไป เนื่องจากวัสดุเรียนการสอนกำลังเปลี่ยนไปสู่การเช่าแบบดิจิทัลอย่างรวดเร็ว ผู้ขายสินค้าในมหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถพึ่งพาผลกำไรจากหนังสือเรียนเพื่อรักษาการดำเนินงานของร้านแบบดั้งเดิมได้อีกต่อไป เพื่อชดเชยรายได้ที่สูญเสียไป ผู้จัดการร้านมหาวิทยาลัยที่มีวิสัยทัศน์ก้าวหน้ากำลังเปลี่ยนทิศทางสู่การขายสินค้าแบบสร้างประสบการณ์ สินค้าไลฟ์สไตล์ และ “การค้าโดปามีน” — เช่น การผลิตของเล่นศิลปะและสินค้าแบบสุ่ม